سلام پرتوکار
چشمان تو سلام ِ بهاریست، در خشکسالی بیداد... 
لینک دوستان

خانم ز.عبدالهی

باسلام.من در هفته 26 بارداری هستم.درسونوگرافی که دیروز انجام دادم هیدرونفروز خفیف درکلیه چپ پسرم گزارش شده (قطرAPلگنچه کلیه چپ 5.5م.م).میخواستم بدانم این مساله مهمی است ؟ آیا الان میتوانم کاری برای فرزندم انجام بدهم؟پیشنهاد شما برای بهبودی این مشکل چیست؟ درضمن من در هفته 15 آمینوسنتز کردم ونتیجه آن کاملا منفی(خوب) بود.با تشکر


هر گونه انسداد در مسیر مجرای ادرار، میزنای (حالب) و لگنچه کلیه سبب ایجاد هیدرونفروز جنینی می شوند. همچنین برگشت ادرار از مثانه به حالب (رفلاکس)، وجود کیست های کلیه و کلیه های دوگانه (دوبلکس) نیز می توانند سبب هیدرونفروز زمان جنینی باشند.

همان طور که می دانید ۹۰% حجم مایع داخل رحمی (مایع آمنیوتیک) حاصل از ادرار جنین است. جنین در هفته ۱۱ حاملگی قادر به تولید ادرار می باشد. لذا کاهش در حجم مایع آمنیوتیک که توسط سونوگرافی تشخیص داده می شود بسیار با اهمیت بوده و حاکی از اختلال در عملکرد هر دو کلیه جنین و یا انسداد در مسیر خروجی مثانه می باشد.

اکثر نوزادان در طی ۲۴ ساعت اول بعد از تولد ادرار می کنند. عدم دفع ادرار بعد از ۲۴ تا ۴۸ ساعت احتمال مشکل در سیستم ادراری را مطرح خواهد کرد و نیازمند پیگیری جدی است.

در اکثر موارد معاینه نوزاد طبیعی است اما ممکن است توده ای در ناحیه پهلو و یا بالای مثانه لمس شود که احتمال ضایعات انسدادی را مطرح می کند. در تمام نوزادان با سابقه هیدرونفروز زمان جنینی سونوگرافی باید در روز ۷-۳ بعد از تولد توسط سونوگرافیست با تجربه انجام شود. حتی اگر نتیجه سونوگرافی بعد از تولد طبیعی باشد، جهت بررسی برگشت از مثانه به حالب، ضایعات انسدادی در مسیر مجرای خروجی ادرار، مثانه عصبی  و … رادیوگرافی مخصوص (VCUG) ضروری است. اگر نتیجه VCUG طبیعی باشد، احتمال ضایعات انسدادی در قسمت های بالاتر سیستم ادراری وجود دارد که جهت تشخیص این موارد اسکن ایزوتوپ از کلیه ها ( MAG3 یا DTPA) باید انجام شود.

تمام نوزادانی که سابقه هیدرونفروز جنینی یا هیدرونفروز نوزادی را دارند تا هنگام بررسی تشخیصی کامل و تعیین تکلیف قطعی باید از آنتی بیوتیک جهت پیشگیری از عفونت های ادراری استفاده کنند. آنتی بیوتیک آموکسی سیلین در دو ماه اول عمر مناسب است.

هنگامی که نوزاد نیاز به عمل جراحی  نداشته باشد باید با انجام سونوگرافی های مکرر و اسکن کلیه تحت پیگیری قرار گیرد. بررسی میزان عملکرد کلیه (اندازه گیری کراتنین خون)، کنترل فشار خون، وضعیت رشد جسمی کودک و آزمایش های مکرر ادراری از نظر بررسی عفونت ادراری از فاکتورهای مهم در پی گیری کودکان است. انجام عمل جراحی بستگی به نوع و شدت ضایعه در رادیوگرافی های انجام شده نوزاد دارد که توسط پزشک متخصص کلیه (نفرولوژیست) و یا پزشک متخصص مجاری ادرار (اورولوژیست) تشیخص داده می شود. در صورت وجود ناهنجاری های غیر انسدادی و موارد خفیف باید نوزاد تحت پیگیری های مکرر قرار گیرد.


 رهی.فیروزی

اخرين رتبه مجاز ارشد اناتومي

از آخرین رتبه اطلاع ندارم اما سال 91 نمره آخرین فرد پذیرفته شده 77 بوده نمره رتبه دهم 258 و نمره رتبه پانزدهم 240 و رتبه سی و چهار 208 بوده


قماشچی

mri ایستاده در تهران کجا می گیرند؟ 

تا جایی که اطلاع دارم در ایران دستگاه ام آر آی ایستاده نداریم


موضوعات مرتبط: سوال شما، ANATOMY، کنکوری ها توجه کنید!، بیماری ها و پوزیشن ها
برچسب‌ها: سوال شما
[ چهارشنبه 16 اسفند1391 ] [ 8:23 بعد از ظهر ] [ س.م ]


کندروپلازی منقطع (chondrodysplasia punctata) یکی از ناهنجاری های ژنتیکی و بالینی کمیاب است که با تغییرات اپیفیزیال و اسکلتی همراه است. نواحی متعدد کلسیفیکاسیون درون غضروف استخوانهای در حال رشد در رادیوگرافی مشاهده می شود. این بیماری مادرزادی باعث نقص  در جذب کلسیم استخوانهای غضروفی می شود.
معمولا در قسمت های دیستال انگشتان دیسپلازی ایجاد می شود که به صورت مثلثی شکل ظاهر می شود. همچنین با بد شکلی هایی در صورت همراه است مثلا  پل بینی فرو می رود، اختلال رشد و عقب ماندگی ذهنی متوسط نیز ایجاد می شود در موارد شدید تر فشردگی طناب نخاعی در این سندرم بروز می کند.
از هر 10000 تولد یک مورد به این بیماری مبتلا می باشد.
 بیماری جنینی ناشی از وارفارین، تظاهراتی شبیه این سندرم دارد که همراه با هیپوپلازی بینی و کندروپلازی منقطع است.

دیسپلازی به معنی رشد زیاد از حد است در حالیکه هیپوپلازی به معنی توقف رشد طبیعی می باشد.


موضوعات مرتبط: بیماری ها و پوزیشن ها
[ شنبه 11 آذر1391 ] [ 2:56 بعد از ظهر ] [ س.م ]

سینوزیت (Sinusitis) آماس حاد یا مزمن لایهٔ مخاطی در یک یا چند حفره اطراف بینی است.
سینوس ها حفره‌های خالی در استخوان‌های جمجمه و صورت هستند. هر عاملی که موجب پرشدن و گرفتگی آن‌ها شود، سینوزیت ایجاد خواهد کرد. سرماخوردگی، حساسیت و یا انحراف تیغه بینی از عوامل این بیماری هستند. درد، تب خفیف، ترشحات بینی و حلق خصوصاً در صبح‌ها از علائم این بیماری هستند. سردردهای صبح‌گاهی در زمان بیدار شدن از خواب به صورت کاملاً مشخص به وجود مشکلی در سینوس اشاره دارد.

همچنین درد در پیشانی، در محل سینوس‌های پیشانی در زمان لمس، درد در فک و دندان‌های بالایی و دردناکی گونه‌ها در زمان لمس‌کردن (در اثر عفونت سینوس‌های فک بالا)، تورم یا درد بافت اطراف چشم‌ها یا کناره‌های بینی، اختلال در حس بویایی و گرفتگی بینی از دیگر نشانه‌های بیماری هستند.

در هـر طرف صورت ۴ عدد سینوس وجود دارد که عبارت‌اند از:

۱- سینوس فکی (maxillary sinuses): در زیر چشم و در استخوان گونه واقع است. سینوزیت فکی باعث ایجاد درد و احساس فشار در گونه‌ها می‌شود (دندان‌درد و سردرد).

۲- سینوس پیشانی (frontal sinuses): در بالای چشم و در استخوان پیشانی قرار دارد.سینوس‌های پیشانی تا سن ۵-۱۰ سالگی وجود ندارند. این سینوس‌ها از سن ۷ سالگی به بعد پدید می‌آیند. سینوزیت پیشانی باعث ایجاد درد و احساس فشار در بالای چشم‌ها می‌شود (سردرد).

۳-سینوس پرویزنی (ethmoid sinuses): بین چشم و بینی و در استخوان پرویزنی واقع است. سینوس‌های فکی و پرویزنی از بدو تولد وجود داشته و تا ۱۸ سالگی به رشد خود ادامه می‌دهند. سینوزیت پرویزنی باعث ایجاد درد و احساس فشار بین بینی و چشم‌ها می‌شود(سردرد).

۴- سینوس شب‌پره‌ای (sphenoid sinuses): در پشت سینوس پرویزنی و چشم و در مرکز استخوان جمجمه، زیر غدهٔ هیپوفیز قرار دارد. سینوسهای شب پره‌ای در سنین بلوغ ظاهر می‌گردند. سینوزیت شب پره‌ای باعث ایجاد درد و احساس فشار پشت چشم‌ها می‌شود.

سینوزیت براساس دورهٔ بیماری به سه دستهٔ حاد (کم‌تر از ۴ هفته)، زیرحاد (۴ تا ۸ هفته) و مزمن (بیش‌تر از ۸ هفته) تقسیم می‌شود.

تشخیص سینوزیت مزمن از حاد از طریق سی تی اسكن انجام می شود چرا كه راه های درمان آنها متفاوت است. سینوزیت حاد، بیماری كوتاه مدتی است كه به آنتی‌بیوتیك‌ها و داروهای ضد‌احتقان به خوبی پاسخ می‌دهد. سینوزیت مزمن، سینوزیتی است كه حداقل شش ماه طول كشیده باشد كه در این مورد درمان دارویی و جراحی بطور توام انجام خواهد شد.

در بیشتر موارد سینوزیت مزمن بر خلاف سینوزیت حاد باكتریال است، اختلالات آناتومیك و بویژه انحراف تیغه میانی بینی و تغییر در وضعیت سیستم ایمنی (بویژه آلرژِی) شایعترین و مهمترین عامل زمینه ای و مستعد كننده سینوزیت مزمن است.

یکی از روش های معمول بررسی سینوس ها رادیوگرافی به روش واترز می باشد.

به طور كلي انجام راديو گرافي در تشخيص سينوزيت حاد لزومي ندارد و گرافي‌هاي ساده موارد مثبت و منفي كاذب زيادي دارد و تنها گاهي اوقات براي تاييد تشخيص يا بدست آوردن مدركي از درگيري مخاطي ممكن است انجام شود.

علائم راديو گرافيك مبنی بر سينوزيت شامل افزايش ضخامت مخاطي بيش از 6 ميلي متر در سينوس ماگزيلاي بالغين و بيش از 4 ميلي متر در اطفال و كاهش بيش از 33% از حجم سينوس ماگزيلا يا سطح مايع هوا در هر كدام از سينوس‌هاي پارانازال مي‌باشد.

انجام CT اسكن، محدود به نماي كرونال با فوكوس به كمپلكس استئومئاتال در مواردي كه تصوير برداري ضرورت داشته باشد، كمك كننده مي‌باشد. در موارد درگيري اربيت، CT با نماي كرونال و آگزيال انديكاسيون دارد و MRI اطلاعات مفيدي از درگيري بافت نرم را نشان مي‌دهد. 


موضوعات مرتبط: بیماری ها و پوزیشن ها
[ شنبه 4 آذر1391 ] [ 9:44 بعد از ظهر ] [ س.م ]

از این نما جهت ارزیابی
جابجایی لترال تالار که می توان موارد زیر را در آن بررسی کرد:
فضای واضح داخلی
آسیب رباط دلتوئید

کوتاه شدگی فیبولا نیز با موارد زیر می توان بررسی کرد:
زاویه تالوکرورال
خط تیبیوفیبولار

چرخش فیبولا یا دررفتگی خارجی نیز با بررسی خط تیبیوفیبولار قابل ارزیابی ست.

طول فیبولا، کج شدگی تالوس، جابجایی تالوس، فضای واضح داخلی، هم پوشانی مفصل تیبیوفیبولار و فضای واضح تیبیوفییبولار (فضای بین استخوانی واضح) در نمای مورتیس (mortise) قابل اندازه گیری هستند.


پوزیشن دهی: در این حالت مچ پا 20 درجه به سمت داخل می چرخد و اشعه عمود به  خط بین قوزکی (intermalleolar) مچ پا تابانده می شود.



موضوعات مرتبط: بیماری ها و پوزیشن ها
برچسب‌ها: view
[ دوشنبه 17 مهر1391 ] [ 4:40 بعد از ظهر ] [ س.م ]

گرافی قفسه سینه یکی از پر کاربردترین تصاویر رادیولوژی ست  که در عین اینکه به راحتی انجام می شه و به نظر ساده ست اما تفسیرش مهارت می خواد! یکی از مواردی که گرافی chest برای بررسیش درخواست میشه کنترل محل قرار گیری کاتتر شالدونه! حالا این شالدون چیه و برای چی گذاشته میشه؟ مطلبی که در ادامه می خونید رو از سایت ویکی پدیا ترجمه کردم!

کاتتر دیالیز یا شالدون

به کاتتری که برای تعویض خون به وسیله دستگاه همودیالیز برای بیمار تعبیه می شود شالدون گفته می شود.

کاتتر دیالیز از دو لوله تشکیل شده است

لوله وریدی
لوله شریانی
این واژه برای افراد غیر حرفه ای گیج کننده است
شالدون گذاری سلام پرتو کارچون هر دو لوله در ورید قرار می گیرند لوله شریانی(قرمز رنگ) برای برداشت خون از بیمار و انتقال آن به دستگاه دیالیز استفاده می شود در حالیکه لوله وریدی (آبی رنگ) خون را از دستگاه دیالیز به بیمار برمی گرداند. میزان جریان خون در کاتتر های دیالیزی بین 200 تا 500 میلی لیتر بر دقیقه است.
اگر بیمار  به دیالیز طولانی مدت نیاز داشته باشد از کاتتر دیالیز سخت تری استفاده می شود. کاتتر های مذکور از جنس داکرون است و تقریبا 2 تا 3 سانتی متری زیر پوست را سوراخ می کند. سوراخ ایجاد شده باید از عفونت محفوظ بماند. بیشتر کاتتر های دیالیز معمولی که امروزه در فروشگاه ها عرضه می شوند از نوع کاتتر دیالیزی دو قسمتی یا split هستند. این کاتتر 2 لوله جدا از هم را دربردارند.


موضوعات مرتبط: بیماری ها و پوزیشن ها، واژه شناسی
برچسب‌ها: کاتتر
ادامه مطلب
[ شنبه 8 مهر1391 ] [ 8:26 بعد از ظهر ] [ س.م ]

●  هیدرونفروز چیست؟

هیدرونفروز یا “ورم کلیه” به حالتی گفته می شود که سیستم های جمع کنند مسئول جمع آوری ادرار (لگنچه و کالیس ها) حجیم تر از حد معمول بوده و سبب می شوند که کلیه ها بزرگتر از حد طبیعی نسبت به سن باشند.

●  اهمیت هیدرونفروز جنینی چیست؟

از آنجایی که بسیاری از بیماری ها نظیر برگشت ادرار از مثانه به حالب (رفلاکس)، ضایعات انسدادی در مسیر مجرای ادرار، کیست های کلیه، مثانه عصبی (نورژنیک) و … ایجاد هیدرونفروز زمان جنینی می کنند لذا بررسی دقیق علت هیدرونفروز جنینی بعد از تولد نوزاد جهت پیشگیری از آسیب جدی به کلیه ها و حفظ عمکرد طبیعی آنها بسیار ضروری است.

●  هیدرونفروز زمان جنینی را چگونه می توان تشخیص داد؟

معمولا هنگام سونوگرافی از مادر باردار در سه ماهه آخر بارداری تشخیص داده شده و پزشک سونوگرافیست متبحر در صورت وجود هیدرونفروز در کلیه های جنین آن را گزارش می کند.

●  شیوع هیدرونفروز در زمان جنینی چه میزان است؟

به طور کلی میزان شیوع ناهنجاری های جدی در جنین انسان حدود ۱% موارد است. ۵۰% این ناهنجاری ها مربوط به سیستم عصبی، ۲۰% مربوط به سیستم ادراری- تناسلی، ۱۵% مربوط به سیستم گوارشی و ۸% آن مربوط به سیستم قلبی- ریوی است. پس ناهنجاری های سیستم ادراری- تناسلی دومین گروه از بین ناهنجاری های شایع جنینی می باشند که هیدرونفروز یک طرفه جنین شایعترین ناهنجاری در این گروه می باشد.

●  چه بیماری هایی می توانند ایجاد هیدورنفروز جنینی کنند؟

هر گونه انسداد در مسیر مجرای ادرار، میزنای (حالب) و لگنچه کلیه سبب ایجاد هیدرونفروز جنینی می شوند. همچنین برگشت ادرار از مثانه به حالب (رفلاکس)، وجود کیست های کلیه و کلیه های دوگانه (دوبلکس) نیز به می توانند سبب هیدرونفروز زمان جنینی باشند.

●  علائم همراه هیدورنفروز زمان جنینی در مادر باردار چیست؟

همان طور که می دانید ۹۰% حجم مایع داخل رحمی (مایع آمنیوتیک) حاصل از ادرار جنین است. جنین در هفته ۱۱ حاملگی قادر به تولید ادرار می باشد. لذا کاهش در حجم مایع آمنیوتیک که توسط سونوگرافی تشخیص داده می شود بسیار با اهمیت بوده و حاکی از اختلال در عملکرد هر دو کلیه جنین و یا انسداد در مسیر خروجی مثانه می باشد.

●  اهمیت دفع ادرار به موقع در نوزاد متولد شده چیست؟

اکثر نوزادان در طی ۲۴ ساعت اول بعد از تولد ادرار می کنند. عدم دفع ادرار بعد از ۲۴ تا ۴۸ ساعت احتمال مشکل در سیستم ادراری را مطرح خواهد کرد و نیازمند پیگیری جدی است.

●  پیگیری بعد از تولد نوزادان با سابقه هیدرونفروز جنینی چیست؟

در اکثر موارد معاینه نوزاد طبیعی است اما ممکن است توده ای در ناحیه پهلو و یا بالای مثانه لمس شود که احتمال ضایعات انسدادی را مطرح می کند. در تمام نوزادان با سابقه هیدرونفروز زمان جنینی سونوگرافی باید در روز ۷-۳ بعد از تولد توسط سونوگرافیست با تجربه انجام شود. حتی اگر نتیجه سونوگرافی بعد از تولد طبیعی باشد، جهت بررسی برگشت از مثانه به حالب، ضایعات انسدادی در مسیر مجرای خروجی ادرار، مثانه عصبی  و … رادیوگرافی مخصوص (VCUG) ضروری است. اگر نتیجه VCUG طبیعی باشد، احتمال ضایعات انسدادی در قسمت های بالاتر سیستم ادراری وجود دارد که جهت تشخیص این موارد اسکن ایزوتوپ از کلیه ها ( MAG3 یا DTPA) باید انجام شود.

●  آیا نوزاد متولد شده با سابقه هیدرونفروز طبیعی نیاز به مصرف دارو دارد؟

تمام نوزادانی که سابقه هیدرونفروز جنینی یا هیدرونفروز نوزادی را دارند تا هنگام بررسی تشخیصی کامل و تعیین تکلیف قطعی باید از آنتی بیوتیک جهت پیشگیری از عفونت های ادراری استفاده کنند. آنتی بیوتیک آموکسی سیلین در دو ماه اول عمر مناسب است.

●  آیا انجام ختنه در نوزادان پسر با سابقه هیدورنفروز جنینی و یا نوزادی ضروری است؟

در تمام پسران مبتلا به ناهنجاری های سیستم ادراری  نظیر هیدرونفروز، انجام هر چه زودتر ختنه ضروری است چرا که ریسک عفونت های ادراری را شدیدا کاهش می دهد.

●  آیا نوزادان با سابقه هیدرونفروز جنینی یا نوزادی نیاز به عمل جراحی دارند؟

انجام عمل جراحی بستگی به نوع و شدت ضایعه در رادیوگرافی های انجام شده نوزاد دارد که توسط پزشک متخصص کلیه (نفرولوژیست) و یا پزشک متخصص مجاری ادرار (اورولوژیست) تشیخص داده می شود. در صورت وجود ناهنجاری های غیر انسدادی و موارد خفیف باید نوزاد تحت پیگری های مکرر قرار گیرد.

●  نوزاد با سابقه هیدرونفروز جنینی تا چه زمانی نیاز به  پیگری دارد؟

هنگامی که نوزاد نیاز به عمل جراحی  نداشته باشد باید با انجام سونوگرافی های مکرر و اسکن کلیه تحت پیگیری قرار گیرد. بررسی میزان عملکرد کلیه (اندازه گیری کراتنین خون)، کنترل فشار خون، وضعیت رشد جسمی کودک و آزمایش های مکرر ادراری از نظر بررسی عفونت ادراری از فاکتورهای مهم در پی گیری کودکان است

در ادامه هیدرونفروز در بزرگسالان بررسی شده


موضوعات مرتبط: بیماری ها و پوزیشن ها، sonography
ادامه مطلب
[ سه شنبه 14 شهریور1391 ] [ 5:27 بعد از ظهر ] [ س.م ]

hindfoot alignment view

برای گرفتن این  نما  بیمار می ایستد و کاست  جلوی  پای وی قرار می گیرد  سپس اشعه با زاویه 20 درجه به  سمت پا  از پشت مچ پا به سمت کف پا  به کاست تابیده می شود در این حالت توجه کنید که زاویه اشعه بر کاست عمود شود یعنی کاست را طوری باید زاویه داد که اشعه به آن عمود باشد در حالیکه باید اشعه با زاویه 20 درجه به سمت پا به کف پا تابانده شود.


در این حالت تصویری بدست  می آید که تمام  طول پاشنه پا در آن قابل مشاهده است.
مهمترین کاربرد این نما اندازه گیری طول استخوان پاشنه پا می باشد.


موضوعات مرتبط: بیماری ها و پوزیشن ها، Radiology
[ دوشنبه 9 مرداد1391 ] [ 2:20 قبل از ظهر ] [ س.م ]

scaphoid view

جهت بررسی استخوان اسکافوئید
مچ و کف دست در تماس با گیرنده تصویر (IR) قرار می گیرد سپس کف دست به سمت استخوان اولنا به سمت آرنج به اندازه 20 تا 30 درجه منحرف می شود
چنانچه به تیوب زاویه داده نشود و اشعه عمودی تابانده شود تصویر اسکافوئید کوتاه تر از حد معمول تصویر می شود
به دو دلیل باید دست به سمت اولنا منحرف شود
1- در این حالت محور طولی اسکافوئید موازی ساعد قرار می گیرد و از رادیوس دور می شود
2- از طرف دیگر اسکافوئید طوری قرار می گیرد که جهت بدست آوردن تصویر صحیح (بدون اینکه تصویر اسکافوئید بلند یا کوتاه شود) نیازی به زاویه دادن بیشتر تیوب نیست.
زاویه تیوب
20 درجه به سمت سر برای بدست آوردن تصویر صحیح اسکافوئید
30 درجه به سمت سر برای بدست آوردن تصویر کشیده اسکافوئید به منظور بررسی شکستگی اسکافوئید
محل سانتر
لبه داخلی انفیه دان تشریحی (anatomical snuff box)


موضوعات مرتبط: بیماری ها و پوزیشن ها
[ سه شنبه 6 تیر1391 ] [ 5:55 بعد از ظهر ] [ س.م ]





نمای سان رایز (به معنی طلوع آفتاب) جهت بررسی مفصل پتلوفمورال (pattelofemoral) مورد استفاده قرار می گیرد.

جهت ارزیابی موارد زیر کاربرد دارد:

1) کج شدگی کشکک
2) دررفتگی مکرر کشکک
3) زاویه شیار بین کندیلی (به صورت طبیعی بین 137 تا 141 درجه است)

بهتر است هر دو زانو در یک کلیشه تصویر شوند این امر به منظور مقایسه دو زانو با یکدیگر توصیه می شود.

بهترین وضعیت برای پوزیشن دادن به بیمار این است که بیمار به شکم روی تخت بخوابد کاست زیر زانو بیمار قرار بگیرد در این حالت زانو خم می شود تا جائیکه با افق زاویه 115 درجه بسازد. تیوب با زاویه 15 درجه به سمت سر روی کشکک سانتر می شود.


باید یادآوری کنم مرسوم است پوزیشن سانرایز به صورت تصویر زیر انجام شود. این در حالیست که در این حالت تصویر بزرگنمایی پیدا می کند! فاصله تیوب باید بیشتر باشد تا این بزرگنمایی جبران شود و از طرفی باید شرایط تابش را افزایش دهیم در نتیجه بیمار بیشتر اشعه دریافت می کند! به علاوه در این حالت چون بیمار کاست را با دست خود نگه می دارد مقداری اشعه از طریق دست نیز جذب می کند! از طرف دیگر اشعه به بدن بیمار در پشت کاست هم می رسد و دز جذبی بیمار خیلی بیشتر از حالت خوابیده خواهد بود!
زمانیکه بیمار خوابیده دو مزیت بزرگ دارد دوز جذبی بیمار بسیار کمتر و کیفیت تصویر به علت ثبات بیشتر کاست و نزدیکی کشکک به کاست بیشتر خواهد بود.


موضوعات مرتبط: بیماری ها و پوزیشن ها
[ یکشنبه 14 خرداد1391 ] [ 5:57 بعد از ظهر ] [ س.م ]
ترجمه و تنظیم: سارا محمدی
منبع: دانشنامه ویکی پدیا، ایران سلامت و پزشکان بدون مرز


یک کیست درموئید تخمدان حاوی مو، پوست و دندان
کیست در موئید یک کیست تراتومی است که دارای بافت های جنینی بالغ مانند پوست، فولیکول های مو و غدد عرق می باشد گاهی نیز حاوی یک دسته موی بلند است. همچنین اغلب حاوی چربی، خون، استخوان، ناخن، دندان، چشم ها، غضروف و بافت تیروئید می باشد. به دلیل وجود بافت بالغ کیست های درموئید تقریبا همیشه خوش خیم هستند. به ندرت کیست درموئید بدخیم  در بزرگسالان به اسکواموس سل کارسینوم که مخفف آن SCC است ( سرطان نوعی از سلول های اپی تلیال به نام سلول های اسکوآموس) تبدیل می شود. در نوزادان و کودکان معمولا به صورت تومور انددرمال سینوس توسعه می یابد.

در خردسالان کیست های درموئید غالبا نزدیک قسمت خارجی ابرو (سمت راست ابروی راست یا سمت چپ ابروی چپ) نمایان می شود. چنانچه کیست درموئید در قسمت داخلی نمایان شود احتمال وجود انسفالوسل بیشتر می شود و باید مورد ارزیابی های تشخیصی دیگر قرار بگیرد.

کیست درموئید ستون فقرات

کیست درموئید ستون فقرات حاصل رشد نابجای خوش خیم و متوالی یک اختلال جنین شناختی در لوله عصبی در جنین می باشد. کمتر از 1 درصد تومورهای اینترامدولار ستون فقرات را تشکیل می دهد.

کیست درموئید اغلب ناحیه لومبوساکرال را درگیر می کند.

کیست درموئید ستون فقرات از دو طریق ایجاد می شود یا به صورت مادرزادی و یا به صورت اکتسابی که در این حالت به نحوی کیست درموئید در فضای ساب دورال در بافت اپی درمال کاشته شود مثلا با کشیدن مایع مغزی نخاعی با سوزن (LP) یا در حین جراحی بدخیمی ها.

کیست درموئید می تواند در مغز، تخمدان ها، زیر زبان و سینوس ها و  هر جای دیگری از بدن ایجاد شود.

درمان

جراحی و در آوردن کامل کیست درموئید

روش تشخیص

بسته به محل کیست دو روش سونوگرافی و سی تی اسکن، روش تشخیص کیست درموئید محسوب می شود. مثلا در بررسی کیست تخمدان سونوگرافی کاربرد دارد و چنانچه کیست مغزی باشد سی تی روش مناسب تشخیص می باشد.

مقطع کرونال صورت در سی تی اسکن کیستی را در کنار خارجی چشم راست نشان می دهد

موضوعات مرتبط: بیماری ها و پوزیشن ها، واژه شناسی
[ یکشنبه 31 اردیبهشت1391 ] [ 12:50 بعد از ظهر ] [ س.م ]

یاد بچگی بخیر مگه نه؟

سرندیپیتی یکی از اون کارتونایی که تو بچه گی عاشقش بودم بخصوص عاشق چشای سرندیپیتی بودم و رنگ صورتیش! 

سرندیپیتی تموم شد بچه گی هم با تموم زیبایی و شیرینیش تموم شد! اما با نام گذاری یه ویوو توی رادیولوژی اسمش جاودانه شده!

Serendipity View


نمایی که در آن از مفاصل استرنوکلاویکولار با زاویه 40 درجه به سمت سر و تمرکز اشعه روی مرکز استرنوم تصویر برداری می شود.

در این نما یک سوم داخلی کلاویکل دیده می شود و بنابراین می توان شکستگی یا دررفتگی کلاویکل در این ناحیه را مورد بررسی قرار داد.

مفاصل استرنوکلاویکولار به صورت دو طرفه دیده می شود و با هم قابل مقایسه اند.

کاست زیر گردن، شانه و ناحیه فوقانی قفسه سینه قرار می گیرد.

لازم به ذکر است که بهترین مدالیته برای بررسی مفاصل استرنوکلاویکولار سی تی اسکن می باشد.

می تونید دم سرندیپیتی رو در گرافی ببنید؟

ترجمه و تنظیم :سارا محمدی

منبع: Wheeless' Textbook of Orthopaedics


موضوعات مرتبط: بیماری ها و پوزیشن ها، Radiology، رادیوگرافی قفسه سینه
[ یکشنبه 20 فروردین1391 ] [ 7:20 بعد از ظهر ] [ س.م ]

ترومبوز وریدی نتیجه تشکیل لخته انسدادی در وریدهاست. این حالت اساساً در وریدهای عمقی ساق پا رخ میدهد( DVT ) که می تواند قسمتی از این لخته جدا شود و وارد شریان ریوی گردد که نتیجه آن آمبولی ریوی است. کمتر از 5% ترومبوزهای وریدی در مکانهای دیگر مثل وریدی سطحی و یا وریدهای احشاء رخ می دهد. ترومبوزهای وریدی شایع هستند و اغلب بطور خودبخود ایجاد می شوند ولی گاهاً همراه با حالات بیماریهای زمینه ای و یا بدنبال جراحی رخ می دهند. علائم آن غیر اختصاصی است و در نتیجه تشخیص آن مشکل است و نیاز به اقدامات تشخیصی دارد. عوارض عمده آن شامل سندرم بعد از ترومبوز و یا مرگ بدنبال آمبولی ریوی است.

فاکتورهای خطر زیادی برای ترومبوز شناخته شده است که اکثراً مربوط به بی تحرکی و یا توانائی بیش از حد لخته سازی در بیمار است. ترومبوز وریدی تمایل به عود دارد.
شیوع ترومبوز وریدی یک تا سه مورد در هر هزار نفر در سال است. دو سوم این موارد بصورت DVT و یک سوم بصورت آمبولی ریوی ( PE ) خود را نشان می دهند. 1 تا 10% این موارد منجر به مرگ می شوند که اکثراً در بیماران مسن و بدحال خصوصاً بیماران مبتلا به سرطان رخ میدهد.
شیوع ترومبوز وریدی در بچه ها 1 در 100000 در سال، در بزرگسالان جوان 1 در 10000 در سال، در میانسالان 1 در 1000 در سال و در سنین کهنسالی 1 در 100 در سال است.

فاکتورهای خطر برای ترومبوز وریدی یا اکتسابی هستند و یا ارثی و یا مجموعه ای از این دو حالت که می توانند در صورت وجود دو یا چند فاکتور خطر باهم در یک بیمار وجود داشته باشند و باعث ایجاد ترومبوز وریدی شوند.
فاکتورهای اکتسابی شامل اعمال جراحی ارتوپدی، جراحی مغز و اعصاب، جراحی های بزرگ بر روی شکم، صدمات ناشی از تصادفات، کاتترهای ورید مرکزی، سرطان، سندرم های آنتی فسفولیپید، دوره بعد از زایمان، بستری طولانی مدت، حاملگی، چاقی، گچ گیری شکستگی های استخوان، داروهای ضدحاملگی خوراکی، تجویز هورمونهای جنسی، اختلالات میلو پرولیفراتیو مغز استخوان، پلی سیتمی ورا، مسافرت طولانی مدت و سن بالا.

فاکتورهای خطر ارثی شامل کمبود آنتی ترومبین، کمبود پروتئین C، کمبود پروتئین S، فاکتور V لیدن، گروه خونی غیر O، دیس فیبرینوژنمی و غیره می باشد.
بیش از نیمی از ترومبوزهای وریدی که عود می کنند در پای دیگر رخ می دهد. بیشترین عود ترومبوزها در مردان رخ می دهد که 3 تا 4 برابر زنان دیده می شود. عود DVT پس از اعمال جراحی و گچ گیری نادر است.

پیشگیری از ایجاد ترومبوز نیاز به بررسی و شرح حال و تعیین احتمال ترومبوز در بیماران دارد. معولاً برای بیماری که سابقه ترومبوز داشته حتماً بایستی در دوران پس از زایمان پیشگیری انجام شود.
تشخیص DVT بسیار مشکل است. علائم و نشانه های DVT مثل تورم، درد، قرمزی و اتساع وریدهای سطحی پوست و نشانه هومن ( Human ) که احساس درد شدید در خم کردن کف پا به سمت بالامی باشد همگی غیر اختصاصی هستند و در بیماریهای دیگر نیز ممکن است دیده شوند.

روش تشخیصی استاندارد برای DVT ونوگرافی است ( تزریق ماده رنگی در ورید ساق پا و سپس عکسبرداری از آن که این روش نیاز به امکانات و تبحر رادیولوژیست دارد ضمناً برای بیمار بسیار ناراحت کننده است. بهترین روش جایگزین برای تشخیص DVT استفاده از سونوگرافی داپلر رنگی وریدهای اندام مبتلا است که می تواند وجود لخته را در ورید تشخیص دهد. گاهی اوقات سونوگرافی نیز قادر به تشخیص وجود لخته در بعضی از نقاط وریدهای ساق پا و یا ران نیست و بایستی یک هفته بعد مجدداً سونوگرافی تکرار شود که این کار گاهی باعث از دست رفتن زمان لازم برای شروع درمان است.

در این مواقع بهتر است از چک کردن میزان D-Dimer پلاسمای خون که ماده ای حاصل از لخته تجزیه شده است استفاده گردد. بالا بودن D-Dimer به تشخیص کمک می کند.

روش دیگر امتیازدهی به وضعیت بالینی بیمار و همچنین شرح حال و سابقه بیماریهای بیمار می باشد مثلاً سرطان فعال که همراه با شیمی درمانی بوده است و یا فلج اندامها یا گچ گیری اندام، درد موضعی اندام، تورم و قرمزی آن، ورم گوده گذار، سابقه DVT در گذشته، در صورتیکه بیمار هر کدام از این وقایع را داشته باشد امتیاز می گیرد و در آخر در صورتی که میزان امتیاز از 2 کمتر باشد احتمال DVT وجود ندارد و در صورت وجود 2 امتیاز یا بیشتر احتمال DVT وجود دارد.
درمان DVT با استفاده از داروهای ضد انعقادی میسر است که غالباً از هپارین و یا هپارین های با وزن مولکولی کم مثل انوکساپارین و یا دالتپارین استفاده می شود.

مزیت استفاده از انوکساپارین به اثبات رسیده است، که پس از درمان اولیه بایستی برای بیمار داروی خوراکی ضدانعقادی وارفارین را شروع نمود. طول مدت درمان با وارفارین بستگی به وسعت رگ گرفتار در اندام و پیدایش عوارض مثل آمبولی ریوی دارد.

 
موضوعات مرتبط: بیماری ها و پوزیشن ها
[ پنجشنبه 17 فروردین1391 ] [ 3:54 بعد از ظهر ] [ س.م ]

احساس خواب‌رفتگی در اندام‌ها یا هر قسمتی از بدن یک احساس غیرطبیعی و همراه با سایر شکایات حسی نظیر سوزن‌سوزن شدن، گزگز و مورمورشدن یا احساس سوزش است که اصطلاحا آن را «پارستزی» می‌نامند. این حالت‌ها می‌تواند به صورت موقت یا مزمن روی دهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  بیشتر موارد خواب‌رفتگی دست و پا ناشی از فشار روی یک یا چند عصب است و اغلب چند دقیقه بعد از حذف فشار از بین می‌رود. در واقع حس و تحریکات حسی دست و پا از طریق سلول‌های عصبی به نام نرون از مسیر نخاع وارد مغز می‌شود و هرگونه اختلال در عملکرد این مسیر به طوری که نتواند پیام حسی را به خوبی به مغز منتقل کند به بروز پارستزی می‌انجامد.

معمولا پارستزی زمانی رخ می‌دهد که مثلا در اثر بد نشستن یا نشستن طولانی‌مدت به صورت دوزانو یا چهارزانو پاها دچار خواب‌رفتگی شوند ولی اگر خواب‌رفتگی اندام به صورت روزمره یا مداوم یا خودبه‌خود و بدون فشار خارجی روی عصب باشد، می‌تواند نشانه یک اختلال یا بیماری زمینه‌ای در بدن باشد.

طیف وسیعی از بیماری‌ها و اختلالات می‌توانند به عصب آسیب بزنند. از گیرافتادن عصب در محل‌های خاصی از بدن و تحت فشار قرارگرفتن آن تا بیماری‌های سیستم عصب مرکزی – محیطی یا مشکلات ارتوپدی. در صورتی که از این ‌دسته از افراد هستید، بهتر است برای بررسی علت زمینه‌ای به پزشک مراجعه کنید.

در مواردی خواب‌رفتگی اندام نشانه‌ای از یک بیماری مهم است که بررسی سریع را می‌طلبد. گاهی هم می‌تواند علامت عارضه‌دارشدن یک بیماری زمینه‌ای باشد مثلا در بیماران دیابتی. دیابت به خصوص اگر کنترل‌نشده باشد به اعصاب حسی یا حرکتی محیطی آسیب می‌رساند که این جزو شایع‌ترین عوارض این بیماری است و علائم آن به نوع آسیب بستگی دارد ولی در اکثر موارد اولین نشانه‌ آن احساس خواب‌رفتگی، گزگز و مورمورشدن در انگشتان پا و در موارد طول کشیده، در انگشتان دست است. این علائم معمولا در طول شب تشدید می‌شود.

ادامه مطلب را ببینید


موضوعات مرتبط: دیگه چه خبر؟!!، بیماری ها و پوزیشن ها
ادامه مطلب
[ یکشنبه 13 فروردین1391 ] [ 2:18 بعد از ظهر ] [ س.م ]

inlet view

این نما جهت بررسی حلقه لگن استفاده میشود و مخصوص نشان دادن باریکی یا پهن بودن حلقه مذکور یا بررسی دررفتگی خلفی حلقه لگنی در ناحیه سمفیز پوبیس می باشد.

تکنیک: اشعه ایکس موازی صفحه ساکروم، بیمار AP می خوابد و اشعه نسبت به لگن با زاویه 25 درجه به سمت پا تابانده می شود. جهت بررسی دررفتگی خلفی زاویه 60 می باشد.


outlet view

این نما جهت بررسی حلقه لگنی در قوس قدامی که به روی خلفی سوپرایمپوز می شود کاربرد دارد همچنین جهت ارزیابی جابجایی عمودی لگن (migration of hemipelvis) نیز استفاده می شود. همچنین برای بررسی دررفتگی پروکسیمال و دیستال قسمت قدامی و یا خلفی حلقه لگن نیز کاربرد دارد. در این نما تمام طول ساکروم دیده می شود.

تکنیک: اشعه ایکس عمود بر صفحه ساکروم، بیمار AP می خوابد و اشعه 35 درجه به سمت سر زاویه داده می شود.

در هر دو مورد مرکز سانتر اشعه روی سمفیز پوبیس می باشد.

ترجمه و تنظیم :سارا محمدی

منبع:Wheeless' Textbook of Orthopaedics



موضوعات مرتبط: بیماری ها و پوزیشن ها
برچسب‌ها: view, نما
[ دوشنبه 22 اسفند1390 ] [ 8:50 بعد از ظهر ] [ س.م ]

درد مچ دست به دلایل گوناگونی رخ می دهد. مچ درد می تواند به علت آسیب ناگهانی ایجاد شود که منجر به رگ به رگ شدن و یا شکستگی مچ دست می گردد. اما فشارهای تکراری بر مچ، آرتروز و سندرم تونل کارپال نیز می تواند موجب مچ درد گردد.
 

علل درد مچ دست
1- صدمه ناگهانی: اغلب آسیب های مچ زمانی رخ می دهد که شما بر روی دست خود بیفتید. این موضوع باعث رگ به رگ شدن و حتی شکستگی می شود. اگر استخوان مچ شکسته باشد، تغییر شکل مفاصل و ناتوانی در حرکت مچ از علائم آن است.

2- فشارهای تکراری: هر فعالیتی که باعث حرکت تکراری و طولانی مدت مچ دست شود، می تواند باعث التهاب بافت اطراف مفصل مچ شود.

3- آرتریت : ساییدگی و پاره شدن غضروف باعث استئوآرتریت می شود. وجود درد در قاعده انگشت شست ممکن است نشان دهنده استئوآرتریت باشد.

4-سندرم تونل کارپال: هنگامی که فشار زیادی روی عصب مدیان وجود داشته باشد، مچ دست متورم شده و این سندرم رخ می دهد. عضله انگشت شست، ضعیف شده و نمی توانید به خوبی چیزی را بگیرید. درد ممکن است تا ناحیه آرنج بالا رود.
در سندرم تونل کارپال، احساس درد، سوزش، بی حسی در کف دست، انگشت شست و دیگر انگشتان وجود دارد

سندرم تونل کارپال در موارد زیر رخ می دهد:
- فعالیت های تکراری با مچ دست از قبیل: تایپ کردن، خیاطی، نقاشی، نوشتن و ... .
- دیابت، سندرم قبل از قاعدگی، مشکلات تیروئید، آرتریت روماتوئید
- بارداری، یائسگی و یا دارای اضافه وزن

5- نقرس: هنگامی که بدن مقدار زیادی اسید اوریک تولید کند، نقرس بوجود می آید. اسید اوریک به شکل کریستال هایی در مفاصل ذخیره می شود.

6- بیماری شبه نقرس : رسوب کلسیم در مفاصل می باشد. معمولا مفاصل مچ دست و یا زانو را درگیر می کند و باعث قرمزی، درد و ورم می شود.

ادامه مطلب را ببینید


موضوعات مرتبط: بیماری ها و پوزیشن ها
ادامه مطلب
[ شنبه 20 اسفند1390 ] [ 8:59 بعد از ظهر ] [ س.م ]

ضربه به سر موجب از دست رفتن فورى هشیارى مى‌شود.اگر موقتى بوده و با پاتولوژى جدى دیگر مغز همراه نباشد، بیهوشی (concussion) نامیده مى‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  تغییرات بلندمدت وضعیت هشیارى ممکن است در اثر هماتوم پارانشیمال، ساب‌دورال، یا اپیدورال یا پارگى گسترده اکسون‌هاى ماده سفید به‌وجود آید. احتمال شکستگى جمجمه در بیماران مبتلا به رینوره CSF، هموتیمپانوم، و اکیموز پرى‌اوربیتال یا ماستوئید وجود دارد. تروماى نخاع مى‌تواند موجب از دست رفتن موقتى فونکسیون یا از دست رفتن دائمى فونکسیون حرکتی، و اتونوم در زیر سطح اسپاینال ضایعه شود.



موضوعات مرتبط: بیماری ها و پوزیشن ها
ادامه مطلب
[ سه شنبه 16 اسفند1390 ] [ 5:28 بعد از ظهر ] [ س.م ]

گودی بیش از حد کمر یا هیپرلوردوزیس (hyperlordosis) به افزایش بیش از حد انحنای کمر می گویند.

البته همه افراد به صورت طبیعی دارای یک گودی در ناحیه پایین کمر هستند و آنچه که موجب می‌شود انحنای موجود در پایین کمر، غیرعادی و به صورت یک بیماری شناخته شود، افزایش بیش از اندازه این گودی است.

علت
ستون فقرات توسط تعداد زیادی عضله محافظت می شود که سلامت و تعادل آن ها در سلامت ستون فقرات نقش مهمی ایفا می کند.
عدم تعادل در عضلات، یعنی قوی بودن برخی و ضعف بعضی دیگر، موجب پدید آمدن ناهنجاری هایی در شکل کلی ستون فقرات خواهد شد.
در این میان نقش عضلات شکمی، بازکننده های مفصل پا به لگن و عضله بزرگ پشت باسن مهم تر است.

علائم
- درد کمر بیشتر از سه روز
- خستگی همراه با درد کمر
از پوشیدن کفش های خیلی پاشنه بلند که باعث انحنای بیش از حد کمر می شود خودداری کنید
تشخیص
- معاینه فیزیکی از ستون فقرات
- عکس ستون مهره ها
- سی تی اسکن

درمان
- ضددردهای مخدر، ضد التهاب ها (مانند آسپیرین و بروفن) و داروهای شل کننده عضلانی.
- در موارد اکتسابی گودی کمر مانند چاقی شکم و نشستن ناصحیح ، می‌توان با اصلاح وضعیت و انجام تمرینات ورزشی این بیماری را درمان کرد.
- در موارد گودی کمر مادرزادی، درمان بسیار سخت است و تنها می‌توان از فیزیوتراپی و انجام تمرینات ورزشی کمک گرفت.

راه های جلوگیری از گودی کمر
- ایستادن: اجتناب از طولانی ایستادن و راه رفتن، خم شدن به سمت جلو در هنگام کار. به هنگام ایستادن، سعی کنید قفسه سینه به طرف جلو و عضلات شکم جمع گردد و از قفل کردن زانوها در حالت ایستاده خودداری شود.
- نشستن: استرس و فشار بر روی کمر بیشتر در حالت نشسته است تا ایستاده. از یک چهار پایه کوتاه در زیر پاها در هنگام نشستن استفاده کنید.باید به صورت دوره ای بنشینید و راه بروید.
- خوابیدن: به منظور جلوگیری از گرفتگی عضلات پشت، باید به صورت دوره ای به هنگام فعالیت استراحت نمود. اجتناب از خوابیدن بر روی شکم، استفاده از جسم سفت و سخت مثل تخته تا از انحنای زیاد از حدکمر پیشگیری شود.
- کفش پوشیدن: از پوشیدن کفش های خیلی پاشنه بلند که باعث انحنای بیش از حد کمر می شود خودداری کنید.
- تقویت عضلات شکم و لگن: در نگهداری وضعیت صحیح بدن موثرند.

ورزش های درمانی برای گودی کمر
- شنا کردن و کرال سینه، می‌تواند تا 90 درصد در بهبود این ناهنجاری موثر باشد.
- انجام حرکت‌های کششی برای تقویت عضلات خلفی ران، عضلات شکم و عضلات سینه‌ای.
حداکثر وزن کوله پشتی برای سنین 10 تا 12 سال، دو و نیم کیلو است و برای افراد 12 تا 16 سال این وزن می تواند تا سه و نیم کیلوگرم افزایش پیدا کند
.

ادامه مطلب را ببینید

 
موضوعات مرتبط: بیماری ها و پوزیشن ها
ادامه مطلب
[ شنبه 22 بهمن1390 ] [ 7:6 بعد از ظهر ] [ س.م ]

هالوکس والگوس که به نام بونیون هم نامیده می‌شود، به انحراف خارجی اولین انگشت در مفصل متاتارسوفالنژیال اطلاق می‌شود این حالت عمدتا با درد قسمت میانی پا همراه است که مخصوصا وقتی بیمار کفش می‌پوشد بیشتر قابل توجه است.
هالوکس‌والگوس می‌تواند علتی خارجی یا داخلی داشته باشد.

نوع کفش و پوشش پا عامل اصلی خارجی برای هالوکس‌والگوس است (نظیر کفشی که پاشنه‌های باریک و بلند دارد).
دلایل داخلی شامل سابقه خانوادگی (سابقه خانوادگی این مشکل تا حدود 83 گزارش شده است)، همراه با کف پای صاف، و کنراکچر تاندون آشیل.

تشخیص افتراقی شامل هالوکس ریجیدیتوس (آرتریت مفاصل)، سیزاموئیدیت، شکستگی، نقرس، بیماری‌های روماتولوژیک، دردهای نورولوژیک (معمولا دیابت) و عفونت است.

چه باید کرد؟
از معاینه بیمار در حال ایستاده بپرهیزید چرا که ایستادن این بدشکلی را تشدید می‌کند.
قوس پا را به دقت مشاهده کنید، به دنبال کف پای صاف باشید، از بیمار بخواهید بایستد و به اطراف بچرخد و (در صورتی که درد اجازه می‌دهد) روی نوک انگشت بایستد.

  

هالوکس‌والگوس را از هالوکس ریجیدوس افتراق دهید چرا که این مشکلات به نحو متفاوتی درمان می‌شود. در هالوکس ریجیدوس بیمار درد دارد و سفتی عمدتا در اولین مفصل متاتارسوفالنژیال بوده و بدون دورسی فلکش است.
به شدت (درجه انحراف به خارج بند پروگزیمال از متاتارس اول توجه کنید: طبیعی: کمتراز 15 درجه؛ خفیف: کمتر از 20 درجه؛ متوسط:40ـ 20 درجه؛ شدید: بیش از 40 درجه).

سایر اشکال مهم شامل درگیری انگشت دوم (که ممکن است در معرض خطر دررفتگی باشد)، کیفیت پوست (کالوس نشان دهنده فشار بیش از حد روی یک نقطه است، ترک خوردگی پوست پیش‌بینی‌کننده زخم‌های قبلی پا است)، و ضربان‌ها و حساسیت‌ها است. سفتی مفصل متاتارسوفالنژیال مطرح کننده آرتریت است. به هالوکس ریجیدوس توجه کنید، چرا که درمان آن متفاوت است.

درمان محافظه‌کارانه و با اهمیت شامل تعدیل نوع کفش، استفاده از کفش پهن با یک کفی نرم و پاشنه کوتاه است. وسایل بدون نیاز به نسخه شامل پدهای مخصوص پنیه‌پا ممکن است علایم بیمار را بهبود بخشد. اگر این درمان‌ها مفید نبود، بیمار باید برای ساخت اسپیلینت متناسب با نیاز او به متخصص طب فیزیكی وتوانبخشی ارجاع داده شود.

این امر خصوصا در بیماران با دفرمیتی که از انجام عمل جراحی اکراه دارند. برخی مطالعات نشان داده‌اند که ارتوزها اساسا درد پای مرتبط با هالوکس‌والگوس را بهبود می‌بخشید. هالوکس‌والگوس معمولا به آهستگی پیشرفت می‌کند، بنابراین در صورت شکست درمان نگهدارنده ابتدایی، خطر کم بیمار را تهدید می‌کند همچنانکه مشخص شده است پیامد‌ نهایی آن هم خطری ندارد.

اگر علی‌رغم درمان نگهدارنده شکایات بیمار کماکان باقی بماند یا اگر دفرمیتی پیشرفت کرد، انجام جراحی باید مدنظر قرار گیرد  خطرات جراحی هالوکس‌والگوس شامل هالوکس‌واروس (اصلاح بیش‌از حد)، عود و بدترشدن عملکرد است.
هیچ یک از بیماران به سطح فعالیت قبلی خود برنمی‌گردند، و تا یک‌سوم آنها بعد از عمل قادر به پوشیدن کفش مورد علاقه‌شان نخواهند بود.

جراحی معمولا یک روز به طول می‌انجامد. بیماران باید تا دو هفته از عصای زیر بغل استفاده نموده بتوانند و سپس به تدریج تحمل وزنشان را افزایش داده و در حدود 6 هفتگی به وضعیت طبیعی برسند.
 


موضوعات مرتبط: بیماری ها و پوزیشن ها
[ شنبه 8 بهمن1390 ] [ 5:10 بعد از ظهر ] [ س.م ]


Developmental  Dysplasia of the Hip

DDH

سالها پیش تعداد افرادی را که به علت در رفتگی مادرزادی ران به هنگام راه رفتن می لنگیدند در جامعه بسیار مشاهده می کردیم و چه هزینه های کلانی در این راستا که بر درمان تحمیل نمی شد، ولی به نظر می رسد این روزها کمتر جراح ارتوپدی است که در طی سال حتی یک مورد دررفتگی مادرزادی هیپ را جراحی نماید و این افتخار تشخیص پزشکی است، زیرا تمام نوزادانی که به دنیا می آیند اکثرا توسط پزشکان متخصص معاینه می شوند و در صورت شک به دیسپلازی مفصل هیپ، معمولا بیمار را برای انجام سونوگرافی ارجاع می دهند و این روش تصویربرداری بی خطر، در دسترس و ارزان قیمت براحتی قادر است که با اندازه گیری زوایای استخوانی و غضروفی استابولوم، بیماران با ریسک بالا و یا borderline را مشخص نموده و بنابراین معمولا به سادگی توسط درمانهای کنزرواتیو، مشکل رفع می گردد. در شش ماهه اول عمر نیاز نیست از رادیوگرافی استفاده نماییم به دلیل اینکه  حاوی تشعشع بوده و می تواند ریسک مختصری را به همراه داشته باشد. با سونوگرافی می توان براحتی اپی فیز پروگزیمال سرفمور را مشاهده نمود و معمولا ظهور استخوان آن 3 ماه قبل از رویت در رادیوگرافی قابل مشاهده است. در برخی از کشورهای اسکاندیناوی، سونوگرافی مفاصل هیپ بسیاری از بیمارستانها هنگام بدو تولد جزو مطالعات روتین تشخیصی نوزادان است.

تشخيص زود هنگام ديسپلازی استابولوم و مفصل هيپ بسيار اهميت دارد زيرا در اين سنين تغيير شكل استخوانها و مفاصل با روشهای ساده در نوزادان می تواند ايجاد شود و بیشتر با گذاشتن پوشكهای بزرگ و يا دوبل و باز نگه داشتن ران ها به افزايش زاويه استخوانی استابولوم كه معروف به زوايه آلفا است كمك خواهد كرد.

برخی توصيه می كنند كه حتی بدون آنكه زوايای آلفا مفاصل هيپ كمتر از حد نرمال باشد نیز در شش ماه اول زندگی، مادران از پوشاک های بزرگتر برای نوزادانشان استفاده نمايند كه باعث ايجاد عمق بهتر استابولوم می گردد.

وجود پزشكان متخصص، معاينه دقيق پس از تولد و روشهای ساده تصويربرداری بخصوص سونوگرافی در سالهای اخير به صورت چشم گيری از تعداد بيماران با دررفتگی مادرزادی ران كاسته است و اين همان پيشگيری بهتر از درمان است.

دكتر احمد عليزاده

راديولوژيست


موضوعات مرتبط: بیماری ها و پوزیشن ها، sonography
[ یکشنبه 3 مرداد1389 ] [ 1:37 بعد از ظهر ] [ س.م ]

آدنوئيد يا لوزه سوم( Adenoid)

 يك بافت لنفاوي مثل لوزه هاي كامي است كه در ديواره نازوفارنكس(قسمتي از حلق كه با بيني در ارتباط است) بوجود مي آيد.

هيپرتروفي( بزرگ شدن) آن در سنين 5-4 سال و معمولا به دنبال يك عفونت ديده مي شود ولي ممكن است به طور مستقيم هم وجود داشته باشد.عوامل ديگري غير از عفونت هم در ايجاد آن دخيل هستند كه عبارتند از: حساسيت،ارث و محيط

علائم بالینی:

تقريبا تمام علائم بيماري مربوط به انسداد راه هوائي است.مشخص ترين علامت آن ،تنفس دهاني و التهاب مخاط بيني به صورت دائمي است.تنفس دهاني و در نتيجه خرخر كردن معمولا در موقع خواب خصوصا در حالت طاق باز،بارز و آشكار است.در موارد هيپرتروفي شديد ،دهان در طول روز نيز باز است.تنفس دهاني طولاني مدت بتدريج باعث ايجاد يكسري تغییرات مي شود كه به آن قيافه آدنوئيدي(adenoid face) گويند.‌‌‍‍‌‌‌[دراين حالت كام سخت بيمار باريك و گود مي شود،چين هاي بين لبي صاف مي شوند،فك فوقاني به جلو برآمده مي شودو فك تحتاني طويل مي شود.صداي بيمار تو دماغي و گنگ شده ودهان بيمار بدبو مي شود.]به دليل تحريكات ناشي از ترشحات پس حلقي و يا هواي تنفس شده،معمولا سرفه هاي خشك و شبانه در اين افراد وجود دارد.

به ادامه مطلب بروید


موضوعات مرتبط: بیماری ها و پوزیشن ها
ادامه مطلب
[ یکشنبه 13 دی1388 ] [ 6:53 بعد از ظهر ] [ س.م ]
درباره وبلاگ

آدرس جدید ما xrays.ir
سلام پرتوکار 9 مرداد 1388 متولد شد.
سال 1390 حائز رتبه اول وبلاگ نویسی علمی در جشنواره فرهنگی هنری دانشگاه علوم پزشکی تبریز شد.
امکانات وب